Αγ.Αγαθάγγελος


Νεομάρτυρας εκ Φλωρίνης, αθλήσας εν Μοναστηρίῳ εν έτει 1727

( St. Agathangel of Florina or of Bitola )
( Св. Агатангел Битолски или Агатангел Лерински )


αυγοτέμπερα επί ξύλου, διαστάσεις 30Χ40 εκ.

"το τραύμα"

3ο Διεθνές Συνέδριο που οργάνωσε το Δίκτυο του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την ποιμαντική διακονία στο χώρο της υγείας. Ρόδος, Οκτώβριος 2014.


Την εικόνα της αφίσας επιμελήθηκε ο ζωγράφος Γεώργιος Χατζής
http://www.amen.gr/article19369

αγ. ευαγγελιστής Λουκάς


αυγοτέμπερα επί ξύλου 32Χ45 εκ.

Αγ. Αντώνιος


Αυγοτέμπερα επί ξύλου, 35Χ47 εκ. 

Υδρύαλος επί ξηρού κονιάματος...

Ο Υδρύαλος είναι ένα νέο (ανόργανο) υλικό στην εργαλειοθήκη του σημερινού εικονογράφου, που προσφέρει μεγάλη αντοχή στον χρόνο, χαρακτηριστικό που τον κατατάσσει δίπλα στο παραδοσιακό "φρέσκο" στον χώρο της μνημειακής ζωγραφικής.
Τα ακόλουθα έργα είναι φτιαγμένα με υδρύαλο επάνω σε ξηρό τραχύ κονίαμα, για τις ανάγκες διακόσμησης ενός μικρού ιδιωτικού χώρου προσευχής.

 αγ.Ιωάννης ο Βατάτζης & αγ.Γεώργιος

αγ.Γεώργιος ο Χιοπολίτης

 αγ.Χριστόφορος & αγ.Μόδεστος

αγ. Χρυσή η εξ Αλμωπίας

τρίμορφος δέησις


Ἁγία Θεοδοσία ἡ ὁσιοπαρθενομάρτυς #2


Η εικόνα που βρίσκεται στο Βυζαντινό μουσείο Θεσσαλονίκης (προηγούμενη ανάρτηση) έγινε προσπάθεια να ανασκευαστεί στο φυσικό της μέγεθος. 
Στο δεξί μέρος, που έχει καταστραφεί σχεδόν από την φθορά, επιλέξαμε να παραστήσουμε την αγία να κρατάει μικρή εικόνα του Κυρίου, σε υπόμνηση του γεγονότος που οδήγησε στο μαρτύριό της κατά την πρώτη περίοδο της εικονομαχίας, κάτι που όμως δεν φαίνεται να υπάρχει στην πρωτότυπη εικόνα του 13ου αιώνος. 
Ένα ακόμα τόλμημα είναι η υποσημείωση του μοναχικού σχήματος κάτω από το ερυθρόχρωμο ράσο.

Αγία Θεοδοσία η οσιοπαρθενομάρτυς #1


Η μοναδική και σπάνιας τεχνικής αυτή εικόνα αυτή εικόνα βρίσκεται στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης. 

Έκθεση Ορθοδόξου Εικόνος ( Σλάβιτσα Μιχαήλοβα -- Γιώργος Χατζής)

Παρουσίαση της έκθεσής μας του Αυγούστου του 2013 από την "ΗΧΩ" της Φλωρίνης:


Επίσκεψη μαθητών του 3ου Λυκείου Φλωρίνης


Στιγμιότυπο από επίσκεψη μαθητών του 3ου Λυκείου Φλωρίνης σε έκθεσή μου, στα πλαίσια προγράμματος σχετικό με Τέχνη και Αισθητική Αγωγή. (21-2-2013)

Τ' αη-Γιωρκού


Εικαστική μεταφορά του πανάρχαιου δημοτικού Κυπριακού τραγουδιού.
Ο Αη-Γιώργης, κάπου στα μέρη της Συρίας, φονεύει τον δράκοντα (προσωποποίηση του κακού) που εξεβίαζε μια πολιτεία εμποδίζοντας το νερό που την ύδρευε, και ζητώντας ως λύτρα να τρώει ένα παιδί κάθε ημέρα. 
Ο δρακοκτόνος άγιος επιστρέφει την βασιλοπούλα σώα στον πατέρα της, ζητώντας από τους κατοίκους να βαπτισθούν, και να τιμήσουν την μνήμη του.
Στην καθ'ημάς παράδοση το νερό θεωρείται θείο δώρο προς τα πλάσματά Του, και μόνο ένας αρχαίκακος δράκος, ίσως και ο εξαποδώ ο ίδιος θα είχε το βλάσφημο θράσος να το "ιδιωτικοποιήσει". Σπουδαία υπενθύμιση στους μπερδεμένους καιρούς που ζούμε...

Αυγοτέμπερα σε καμβά επί ξύλου. Διαστάσεις 95Χ150

Οι τρεις ιερείς εθνομάρτυρες από την Σκοπιά Φλωρινης


Δεν γνωρίζω άλλο χωριό που σε διάστημα 40 ετών να θρηνεί τρείς ιερείς θύματα της προσήλωσής τους στο έθνος και στην Εκκλησιαστική τάξη. 
Ο παπα-Κωνσταντίνος και ο παπα-Αναστάσης εφονεύθησαν από την σχισματική Βουλγαρική Εξαρχεία στα σκληρά χρόνια του μακεδονικού αγώνα, για την εμμονή τους στην πατριαρχική κανονικότητα και στην τέλεση των ακολουθιών στα Ελληνικά. 
Ο παπα-Δημήτριος, αδελφός του παπα-Κωνσταντίνου και φλογερός πατριώτης, στοχοποιήθηκε στην Κατοχή 41-44 από τις φιλογερμανικές ενδημούσες στην Φλώρινα Βουλγαρικές δυνάμεις, και απηγχονίσθη τον Αύγουστο του 1943 στην Κλαδοράχη μαζί με τα άλλα 14 θύματα της βαρβαρικής θηριωδίας. 
Από σύμπτωση ή (ελπίζω όχι) από προκατάληψη έκτοτε η Σκοπιά δεν χειροτόνησε άλλον ιερέα από τα παιδιά της.

γυναίκα του χωριού Σκοπιά Φλωρίνης


Η Οσία Σοφία



Η “ζάνταινα” της Κλεισούρας, όπως την θυμούνται οι παλαιότεροι, έζησε την περισσότερη ζωή της στην μονή της Παναγίας πλησίον του χωριού. 
Η παιδική μου μνήμη έχει συγκρατήσει την “γιαγιά-Σοφία” με το τσεμπέρι της και τα λίγα παλιά και τριμμένα ρούχα να ανεμίζουν άκομψα επάνω σε ένα κορμί λιπόσαρκο, σχεδόν εξαϋλωμένο. 
Έφερε επάνω της μεγάλη ουλή από μια εγχείρηση που της είχε γίνει κατά τρόπο θαυματουργικό, την οποία και επιδείκνυε σε μερικούς, παρακαλώντας τους να δούν και να πιστέψουν. 
Μιλούσε με τα πουλιά και τα αγρίμια. Η εντύπωση που έδινε σε όσους την συναντούσαν ήταν ότι δεν ανήκε σε αυτόν τον κόσμο. Γιαυτό και η εδώ παρουσία της έδειχνε μια απόκοσμη σαλότητα. 

Κατατάχθηκε επισήμως  φέτος (2012) στην χορεία των Αγίων.